Historia jest kuchenna, ale nie związana z „kucharzeniem” 🙂. Otóż dawno, dawno temu (naprawdę dawno) kiedy chodziłam do liceum mój Tata uwielbiał mnie straszyć.. nie było to złośliwe, po prostu tak już miał. Np. zakradał się pod mój pokój i stawał w drzwiach nie odzywając się, a ja kiedy w końcu zauważałam go o mało nie spadałam z krzesła ze strachu.
No i nadszedł dzień zemsty. Muszę jeszcze tylko coś dodać -otóż w latach 80-tych nie było takich zapalarek do gazu jak teraz, tamte musiały być podłączone do prądu i kiedy naciskało się przycisk ona dość głośno strzelała i dopóki ten przycisk trzymaliśmy wydobywały się z niej małe iskry jak z zimnego ognia.
Pewnego wieczoru byłam wyjątkowo wściekłą na Tatę i kiedy usłyszałam, że ma iść do kuchni nastawić wodę, postanowiłam to wykorzystać… zakradłam się do ciemnej kuchni i stałam z zapalarką w dłoni dokładnie tam gdzie był włącznik światła:). Kiedy Tata przekroczył próg kuchni i wyciągnął ręke żeby zapalić światło ja ukryta w zupełnych ciemnościach nacisnęłam zapalarkę 🙂) . Efekt był niesamowity:) rodzic krzyknął i uciekł:) . A finał był taki , ze już nigdy więcej mnie niczym nie nastraszył:).
